تولدم مبارک

کاش دختری چوپان بودم

دیگه اصلا ناراحت نیستم

آخه تمام احساسم مرد

 دلم گرگ سنگدلی شده که  به

آدما رحم نمیکنه...

نبسته کس به من دل

چو تخته پاره بر موج

رها رها رها من

...

از دار دنیا منم و یه ستاره،اونم که می خواد بره تنهام بزاره

هرچی که می گم نرو فایده نداره ؛می خواد دلم رو به زانو در بیاره

برای هر چیز یه بهونه میاره ،تا می گم آخه می گه آخه نداره

می گم بیا تا یکی باشیم دوباره ، آهسته آروم می گه نه با اشاره

پیشش می شینم تا بتونه دوباره ،گذشته هارو باز به خاطر بیاره

یادش بیاد این دل عاشق بیچاره؛ تو دنیا چیزی نداره جز ستاره

پا می شه میره منو تنها می زاره؛ با رفتنش رو دل من پا می زاره

از ابر چشمام بارون غم میباره؛ طفلی دل من که شده پاره پاره

من بی ستاره همه عمرم تباهه، روزای عمرم همه رنگ سیاهه

دونه به دونه نفسام بی ستاره، حتی یه ذره بوی زندگی نداره

بی اون نمی خوام دیگه زنده بمونم، جز اون نمیخوام واسه هیچ کس بخونم

میرم یه گوشه تک و تنها بمیرم، شاید بتونم کمی آروم بگیرم